Poezja... Wiersze, które czytam

nie! wiersz mi doskonale znany.. haha
2012-05-16, 09:02mogłeś od razu wierszem

Miała być niespodzianka. Niedobra Asia!

Wiemy ,że ... w prozie Ty jestes Mistrz .nie ma na Ciebie 'lewara'' ale w poezji,interpretacji trudno byłoby Ci ze mną polemizować.

Popsułaś niespodziankę, to teraz podaj obiecywane od dawna łazanki! :P.

' Mijają dni i noce, wieki zakwitają jak kwiaty. A ty naucz się czekać…' Nie dlatego je kocham, że jest grzeczne, tylko dlatego, że jest moje.'' jedne z ulubionych cytatów ..
2012-05-16, 09:10teraz to przecież kawę pije ,,nie widzi?

Łazanki to są dobra nawet i do kawy i do czekoladowego szejka kiedy jest się łazankowym...

Lazanki to są dobre i do kawy i do gorącej czekolady kiedy jest się łazankowym.

Moderator zzera moje posty.

''Czyż kobieta może znaleźć swoje prawdziwe szczęście jedynie w świadomości, że ma nad mężczyzną władzę? Jedynym błogosławieństwem kobiety jest to, że może swoją dumę przelać w miłość.'' Tagore

Lazanki to sa Joanno dobre i do kawy i do soku cytrynowego kiedy jest sie la-zan-ko-wym.

Tu moderator czesto bywa głodny..Dziś smakują mu Twoje.
2012-05-16, 09:15'Nie przys­ta­waj dla zbiera­nia kwiatów, by je zacho­wać, ale idź nap­rzód, a kwiaty będą ciągle kwitnąć na two­jej drodze' Tagore

'' Praw­dzi­wa war­tość miłości po­lega na tym, że zaw­sze roz­rzut­nie darzy sobą niegodnych.''

Marcin Ty żarłoku, nie wyrabiam z ciastem ! Zaraz nas pogonią za offtopy albo załóżą nowy temat ;poezja haha .Uciekajmy stąd.

Lecz choćby przyszło tysiąc atletów.
I każdy zjadłby tysiąc kotletów,
I każdy nie wiem jak się natężał,
To nie udźwigną - taki to ciężar!

Nagle - gwizd!
Nagle - świst!
Para - buch!
Koła - w ruch!

Zeby nie było że oftop.

Kaczanowski Tomasz.

Pozwól mi.

Pozwól mi zwykłością w ciszę się wpleść.
By ciemna mgła nie otoczyła oddechu.
By spokój dróg wypatrzył swój brzeg.
I przypływ bliskości w czasie uśmiechu.

Pozwól mi wolność zamienić w ucieczkę.
Do twoich twierdz poznanych przez łzy.
Będą tam skarby niezmienne i wieczne.
Zapowiedź nowych nieznanych dni.

Pozwól mi gwiazdy w sercu ułożyć.
Przemienić słowa w nieznaną baśń.
Dla Ciebie chciałbym swe życie odłożyć.
Pozwól mi w prawdę miłości się wkraść.

Dzień w dzień przychodzi, aby znowu odejść.
Idź i oddaj mu, przyjaciółko, kwiat z moich włosów.
Jeśli cię zapyta, kto go przysłał, zaklinam, nie zdradzaj mojego imienia, ponieważ on przychodzi tylko, aby znów odejść.

Usiadł w kurzu pod drzewem.
Przyjaciółko, uściel mu tam miejsce z kwiatów i liści.
Oczy jego są smutne i smutek budzą w mym sercu.
Nie wyjawiaj mi, co go dręczy; przychodzi tylko, aby znów odejść.