Poezja... Wiersze, które czytam

Tyle marzeń do spełnienia,, bylem tylko marzyć chciał.
Tyle kwiatów do wręczenia bylem tylko komu miał.
Tyle życia do przebrania, byle życie dało żyć.
Tyle grania balowania, byle chciał balować widz.

Tyle spraw do naprawienia, abym mógł naprawić je.
Tyle słońca ile cienia, byle zechciał chronić mnie.
Tyle wiary do wyznania, gdybym wiedział gdzie jest Bóg.
Tyle dziewcząt do kochania, gdybym tylko kochać mógł.

Nie mogę ci wiele dać, na próżno wypłakujesz oczy.
Nie możesz jeść, ani spać, na jawie marzysz na jawie śnisz.
Nie mogę dla ciebie być kochanym, i uroczym,
Dlatego jesteś tu dziś i jak grochy lejesz łzy.

Po prostu tak musi być, bo życie gorzki ma smak.
Tak wiele marzeń poszła w pył, a ilu jeszcze pójdzie w piach.
Mogło być gorzej, ale może, zawsze być lepiej niż jak jest.
I jeśli życiu nie pomożesz, umierasz w ciszy jak ten pies.

Dostaniesz pomnik za polisę, może do wdowy parę łez,
Mówca zaś przerwie martwą ciszę -
"Brał życie takim, jakie jest"
A życie...

Nie może ci wiele dać na próżno wypłakujesz oczy.
Nie możesz jeść, ani spać, na jawie marzysz na jawie śnisz.
Nie może dla ciebie być zabawne i urocze,
Dlatego jesteś tu dziś i jak grochy lejesz łzy.

Tyle ksiąg nieprzeczytanych, księga życia kart ma sto.
Sto rebusów i zagadek, pierwsze dno i drugie dno.
Jednym życie będzie dane, drugi życie musi kraść,
Los rozdaje karty zgrane, los nie lubi wcale nas.

Nie może ci wiele dać na próżno wypłakujesz oczy.
Nie możesz jeść, ani spać, na jawie marzysz na jawie śnisz.
Nie może dla ciebie być łaskawym i uroczym,
Dlatego jesteś tu dziś i jak grochy lejesz łzy.
Dlatego jesteś tu dziś i jak grochy lejesz łzy.
Dlatego jesteś tu dziś i jak grochy lejesz łzy...

(Nie znam autora tekstu , wykonanie Maciej Maleńczuk)

Śliczne :-).

Zmysły.

Słyszysz głos oraz lica gładzisz wzrokiem.
A nawet oddech, oraz puls Ci znany.
Czegoś Ci jednak brak *.
Chociaż otwarte wszystkie bramy.

Stojąc po jednej stronie szyby.
Oczyma obraz wciąż kosztujesz.
Czegoś Ci jednak brak *.
Brak bo dotyku wciąż nie czujesz.

Chwila gdy wszystkie Twoje zmysły.
Los w jeden bukiet piękny wplecie.
Wypełnisz przestrzeń swą *.
I wtedy - "gwiazdka Twa zaświeci".

PM.
. **.

Co za żałosne grafomaństwo!

~alek napisał(a): Co za żałosne grafomaństwo! >.

Napisz lepszy matole. Nawet nie wiesz chyba o czym to jest.

To nie jest wiersz .To życzenia noworoczne , dla lubiących poezję i "dobre słowo" :

Niech Nowy Rok będzie dla Ciebie:
- pełen radości , która dostrzega piękno małych rzeczy ,
- pełen nadziei , która nie gaśnie , gdy marzenia wydają się zbyt dalekie,
- pełen kojącego pokoju , gdy wszystko wyprowadza z równowagi,
- pełen głębokiej wiary , która daje oparcie , gdy bezradność przerasta.

Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku!

Z mojej strony dziękuje i nawzajem -_-.

Są ludzie,co jak kwiaty
radują nasze oczy.
Są ludzie,co jak gwiazdy na niebie
błyszczą pośród nocy.
Są ludzie,którzy wciąż patrzą Sercem
i bez słów nas rozumieją.
Są również tacy ludzie,co dobroć i pocieszenie
nieść wciąż umieją.
Są ludzie,co ciepłych słów nie żałują.
Są ludzie,co twarz swą zachowują.
Są ludzie,którzy w pamięci zostają,
bo to są właśnie Ci,
Co Bardzo Szczere Serca Mają.

/nie znam autora ,skopiowałam ze stronki Dailymotion/

PanX
Pan wypełnia czasem chwile samotności.
Pan na mnie się nigdy nie złości.
Pan jako tło mej tajemnej przestrzeni.
Pan mego realizmu nie zmieni,

Pan, echo dawnej znajomości.
Pan na mnie się nigdy nie złości.
Pan bliski progu życiowej jesieni.
Pan wie że Pan nic już nie zmieni,

Pan w błogosławionej odległości.
Pan z wirtualnej znajomości.
Pan z niewidzialnego proszku.
Pan nie wyciąga zbyt daleko posuniętych wniosków.
2012-01-02, 18:30http://przyjaznepanstwo.blog.onet.pl/.

Czym jest miłość?

Mihail Eminescu

Miłość to pasmo mąk bez końca
I choćbyś już wycierpiał do dna,
Mało jej twoich łez tysiąca,
Ona wciąż nowych łez twych głodna.

Bo do miłości wielkiej, zgubnej,
Na wieki jest przykuta dusza,
Pełen znaczenia wzrok twej lubej —
I lada krok jej trwoży, wzrusza.

Kiedy wieczorem zaś na progu
Twoja kochana na cię czeka,
Gdy dwojga kochających droga
Jest jak świetlista gwiezdna rzeka,

Świat pierzcha, strach na sercu leży
I strop niebiański w mgle się chowa,
Bo całe życie twe zależy
Niekiedy od jednego słowa.

Jej ruchy, rzęsy, obraz miły
I jej głaszczące czule dłonie
Przez tydzień będą ci się śniły,
Ściskając serce twe i skronie.

Jest jak powietrze ci potrzebna,
Ona księżycem jest i słońcem.
Śnisz o niej, kiedy noc jest gwiezdna,
W dzień pytasz: "Kiedyż z nią się złączę?"

Po brzegi życie wypełniła
I smaga, smaga nas bez końca,
I jako liany nas owiła
Miłość bez reszty spalająca.

Przełożył
Włodzimierz Słobodnik

;-).

Świetne......

"...Raz zapytał zimorodek :Proszę państwa , gdzie wychodek?
Na to gęś mu tak odgędzie: w tym lokalu mozna wszędzie.
Słoń z kataru aż się mieni.Schował trabę do kieszeni.
Z trąbą w spodniach nie wygodnie - katar cieknie mu przez spodnie..." :):):)

Maria Pawlikowska - Jasnorzewska

Łatwo jest wklejać czyjeś wiersze. Może zacznijmy wklejać swoje wypociny, pod warunkiem że umiemy pisać ;-).

Tak się złozyło , że Twój komentarz jest pod tekstem , który....nie został wklejony .Napisałam z "pamięci" , mam świetną pamięć Umiem pisać , dziś nie zamieszczę nic ciekawego , po prostu mam za mało czasu.Jak wrócę.:)