Poezja... Wiersze, które czytam

Też nie nawet nigdy nie szukałam hm trzeba by zobaczyc.

Jadwiga Góźdź.
Wysłonecznionym południem.
Zbierasz szept ogrodu.
Ze ścieżki.
Którą wczoraj wydeptaliśmy.
Przy księżycu.
A było milcząco, dopóki gwizd.
Przechodnia nie spłoszył.
Czuwania.
Zadrżały zasłony ciemności.
Ukazał się księżyc i znikł ochoczo.
Z przezroczystą kroplą.
Granatowych oczu.

Ćwierk Konstanty.

Twoje włosy.

Nim się nocną ciemnością oplotę,
Nim świadomość we śnie się zanurzy,
Mówię - włosy twoje są złote.
Mają zapach konwalii i róży.

Twój włos każdy, jak przędza jedwabna,
Serce męskie i myśli omota,
Z twoim włosem o, jakżeś powabna,
Jakże miękka, pachnąca i złota.

Wspaniałości twej całej istoty.
W tych tu włosach do śmierci zaklęte.
Cudem świata - to włosów twych sploty.
Głównie wtedy, gdy nie są obcięte.

emika napisał(a): Ćwierk Konstanty. Twoje włosy. Nim się nocną ciemnością oplotę, Nim świadomość we śnie się zanurzy, Mówię - włosy twoje są złote. Mają zapach konwalii i róży. Twój włos każdy, jak przędza jedwabna, Serce męskie i myśli omota, Z twoim włosem o, jakżeś powabna, Jakże miękka, pachnąca i złota. Wspaniałości twej całej istoty. W tych tu włosach do śmierci zaklęte. Cudem świata - to włosów twych sploty. Głównie wtedy, gdy nie są obcięte.

Piękny wiersz idealnie oddaje co myśle i czuje teraz.

~P napisał(a): Piękny wiersz idealnie oddaje co myśle i czuje teraz.

Powodzenia zatem i dobrego dnia.

"Byle do przodu" (słowa piosnki z rep.Gangu Marcela, chcę niniejszym nawiązać do tematu o wieku emerytalnym - liczmy tylko na siebie!)

Chociaż komornik przed drzwiami stoi,
A długi rosną wciąż,
Choć od problemów w życiu się roi -
Gwiżdżę na wszystko to.

Choć znowu w pracy same przykrości,
Choć wkoło jeden stres,
Chcąc się doczekać późnej starości
Powtarzam ciągle, że...

Byle mieć zdrowie,
Byle mieć w głowie,
Byle odwagę mieć...
Uwierzyć w siebie,
I ufać sobie,
I wiedzieć, czego chcieć...
w życiu...

Byle do wiosny, byle do lata,
Byle nie poddać się,
Byle dług długiem jakoś załatać -
Reszta nieważna jest.

Byle mieć zdrowie,
Byle mieć w głowie,
Byle odwagę mieć...
Uwierzyć w siebie,
I ufać sobie,
I wiedzieć, czego chcieć...
w życiu...

Byle nie z tylu być, i nie z boku,
Byle nie byle gdzie,
Byle choć czasem dorównać kroku
Tym, którzy liczą się.

Byle mieć zdrowie,
Byle mieć w głowie,
Byle odwagę mieć...
Uwierzyć w siebie,
I ufać sobie,
I wiedzieć, czego chcieć...
w życiu...

Byle do przodu, byle przed siebie,
Byle nie w miejscu stać,
Byle nie poddać się i w potrzebie
Móc z siebie wszystko dać.
2012-03-27, 15:46Daj mi Boże , bym drogi nie pomylił (Gang Marcela)

Kiedy czuję się źle,
kiedy czuję się out,
kiedy czuję w kościach cały świat,
kiedy pora już spać,
a omija mnie sen,
wtedy sobie czasem myślę tak:

Daj Boże mi, bym drogi nie pomylił,
daj Boże mi nie dożyć takiej chwili,
gdy się obca staje własna twarz...
Daj Boże mi być sobą aż do końca,
daj Boże mi w układy się nie wplątać
i z wolnością zawsze być na TY (zawsze być na TY).

Gdy za sobą mam dzień,
w którym szedłem pod wiatr,
gdy wysiłek mój był mało wart...
Gdy za sobą mam dzień,
który dodał mi lat,
wtedy sobie czasem myślę tak:

Daj Boże mi, bym drogi nie rozmienił
na ścieżek sto, co wiodą do kariery,
na pieniądze, które szczęściem zwą...
Daj Boże mi, bym z drogi tej nie zboczył
i w takie dni, gdy piasek sypie w oczy,
a w tunelu nawet światła brak (nawet światła brak).

Daj Boże mi, bym drogi swej był pewny,
daj Boże mi przyjaciół kilku wiernych
i dziewczynę, z którą da się żyć...
Daj Boże mi, by każda ma piosenka
była jak gest, jak wyciągnięta ręka
do człowieka, który czeka gdzieś...

Uważam ,że to świetny tekst i na czasie.

Rainer Maria Rilke.
Zagaś mi oczy, Twój obraz nie zgaśnie,
Uszy mi zasłoń, usłyszę Cię zawsze,
Bez nóg za Tobą pójdę nad przepaście,
Bez ust zaklinać będę imię najłaskawsze.

Dłonie mi odejm, i tak Cię obejmie.
Serce me niczym ramieniem stęsknionym,
Wyrwij mi serce, myśl zostanie we mnie,
Gdy i myśl zechcesz płomieniem wypalić,
Wtedy uniosę Cię w krwi mojej fali.
Przełożyła.
Wanda Markowska.

Zapodać wam kolejny wierszyk mojego autorstwa? Oczywiście juz w znanym klimacie :D.

Ja poproszę.

. Których słucham ;-)

~Muza napisał(a): Rainer Maria Rilke. Zagaś mi oczy, Twój obraz nie zgaśnie, Uszy mi zasłoń, usłyszę Cię zawsze, Bez nóg za Tobą pójdę nad przepaście, Bez ust zaklinać będę imię najłaskawsze. Dłonie mi odejm, i tak Cię obejmie. Serce me niczym ramieniem stęsknionym, Wyrwij mi serce, myśl zostanie we mnie, Gdy i myśl zechcesz płomieniem wypalić, Wtedy uniosę Cię w krwi mojej fali. Przełożyła. Wanda Markowska.

Muza wkleiłaś ponownie jednego z moich ukochanych mistrzów słowa.

Miłość cierpliwa jest,
Łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości,
Nie szuka poklasku,
Nie unosi się pychą;
Nie dopuszcza się bezwstydu,
Nie szuka swego,
Nie unosi się gniewem,
Nie pamięta złego;
Nie cieszy się z niesprawiedliwości,
Lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi,
Wszystkiemu wierzy,
We wszystkim pokłada nadzieję,
Wszystko przetrzyma.
Miłość nigdy nie ustaje,
[nie jest] jak proroctwa, które się skończą,
Albo jak dar języków, który zniknie 1 KOR 13 1 -13 fragment.

Josif Brodski.
PIOSENKA.

Szkoda, że cię tu nie ma,
szkoda, kochanie.
Siedziałabyś na sofie,
ja - na dywanie.
Chustka byłoby twoja,
moja - kapiąca łza.
Albo może na odwrót:
płacz - ty, pociecha - ja.

Szkoda, że cię tu nie ma,
szkoda, kochanie.
Prowadząc wóz, dłoń kładłbym
na twym kolanie,
udając, że się mylę
z dźwignią, gdy zmieniam bieg.
Wabiłby nas nieznany
lub właśnie znany brzeg.

Szkoda, że cię tu nie ma,
szkoda, kochanie.
Srebrny księżyc na czarnym
nieba ekranie
na przekór astronomom
oddawałbym co noc
za żeton na automat,
by usłyszeć twój głos.

Szkoda, że cię tu nie ma,
na tej półkuli -
myślę, siedząc na ganku
w letniej koszuli
i z puszką Heinekena.
Zmierzch. Krzyk mew. Liści szmer.
Co za zysk z zapomnienia,
jeśli tuż po nim - śmierć?

PRZEŁOŻYŁ STANISŁAW BARAŃCZAK.

Słowo.
Wszyscy je posiadamy.
Lecz tak niewielu z nas.
Potrafi dać je innym.

Słowo.
Wszyscy na nie czekamy.
Lecz tak niewielu z nas.
Potrafi stwarzać świat.

Stoję.
Podmuchem wiatru otulona -.
Przewijam ciszę Agnieszka Pietryja.

Gala piekny wiersz.