Czubajka kania to jadalny i bardzo smaczny grzyb wyrastający latem i jesienią najczęściej na łąkach, skrajach lasów, polanach, a nawet w ogrodach.
Jest chętnie zbierany i najczęściej przyrządzany jak kotlet w panierce, tzw. leśny kotlet lub leśny schabowy.
Czubajka kania:
Ale nie jemu chcielibyśmy poświęcić dzisiejszy artykuł. W artykule chcielibyśmy wam pokazać grzyba podobnego do popularnej kani. Grzyb nazywa się czubajnik czerwieniejący (czubajka czerwieniejąca). Z wyglądu przypomina czubajkę kanię, ale ma też kilka cech, które wyraźnie go od kani odróżniają.
Jak odróżnić czubajkę kanię od czubajnika czerwieniejącego?
Przede wszystkim czubajnik czerwieniejący po uszkodzeniu wydziela czerwonawy sok. Wystarczy ucisnąć blaszki pod kapeluszem i poczekać chwilę. Kiedy białe blaszki zabarwią się na czerwonawo, będzie to oznaczało, że właśnie mamy do czynienia z czubajnikiem czerwieniejącym, a nie z czubajką kanią (patrz zdjęcie poniżej).
Czubajnik czerwieniejący (czubajka czerwieniejąca):
Kania nie przebarwia się po uszkodzeniu. Inną cechą jest rozróżniającą oba gatunki jest zapach. Czubajka kania pachnie intensywnie i przyjemnie. Czubajnik ma trudno wyczuwalny zapach i nie jest on przyjemny. Kolejną różnicą jest trzon. U czubajki kani na trzonie zauważalny jest wzorek (zygzak). U czubajnika trzon jest bardziej masywny, bez wzoru (gładki) i zwykle jaśniejszy. Cechą łączącą oba gatunki jest podobny wygląd kapelusza i ruchome (dające się przesuwać) pierścienie na trzonie. U obu gatunków trzon jest łatwo łamliwy i jest łykowaty.
Czubajnik czerwieniejący jest przez niektóre źródła określany jako grzyb jadalny. W innych przeczytamy, że jest niejadalny albo nawet lekko trujący. U niektórych osób, po spożyciu czubajnika, mogą pojawić się przejściowe problemy żołądkowo-jelitowe. Dlatego odradzamy jego zbierania i spożywania.