Poezja... Wiersze, które czytam

  • Z dala słychać trzask gałęzi,
    To zajączek przez las pędzi.
    Chociaż Wielka jest sobota,
    Ciężka czeka go robota.

    Z hukiem wpada do kurnika,
    Bierze jajka, szybko znika,
    W drodze wszystkie je maluje,
    Z trudem tempo utrzymuje.

    Z pisankami zdążyć musi.
    Zanim z Rezurekcji wrócisz.
    Potem trochę chłop odpocznie,
    W ciepłym gniazdku sobie spocznie.

    Miejsca długo nie zagrzeje,
    Coś mu się na głowę leje.
    Głośno śmieje się baranek:
    To już Lany Poniedziałek!

    Wesołych Świąt :-).

  • ... pisze.

    "Szukanie".

    Szukasz coś co odeszło, czego nie ma. Co przeszło. Przeszło obok Ciebie niewinnie. Choć miało być pięknie, rodzinnie. Substytutu szukasz teraz. Zawiedziesz się nieraz. Bo nic i nikt Twego ideału nie zastąpi. A w zastępstwo nieraz zwątpi.

  • Cytuj Zgłoś nadużycie

    Przybywam do was w dobrej wierze,
    Pokutą chcę oczyścić kraje.
    W grzech oczywisty zawsze wierzę,
    Innej wartości nie uznaję.

    Ten wymyślony przekonaniem,
    Że są narody dumne wiarą.
    Dla których wszystko bywa karą,
    Bo różne mają o tym zdanie.

    I skonał wbity w drzewa ramy,
    Gwoździe spełniły kata wolę.
    Bezzębny głos wydali chamy,
    Gdy czyn obudził wielką boleść.

    On jednak wrócił jak natchniony,
    Że są narody dumne wiarą.
    Dla których życie bywa karą,
    Bo inny będzie czas spełniony.

  • ... pisze.

    "Zwykły".

    Gdzieś wielki ktoś. Na codzień zwykły gość. Mówią, wygląd nie ma znaczenia. A sami nie wierzą w te stwierdzenia. W czasach top modeli. Piękni inne piękno pominęli.

  • Cytuj Zgłoś nadużycie

    Tak, prawdziwe piękno ukryte jest głęboko. I nie musi wystawiac się "na widok". Wiersz "Zwykły" jest bardzo dobry. Miłego wypoczynku :-).

  • ~Anonim napisał(a): Tak, prawdziwe piękno ukryte jest głęboko. I nie musi wystawiac się "na widok". Wiersz "Zwykły" jest bardzo dobry. Miłego wypoczynku :-)

    Dzięki za wpis :-) Kim jesteś? Często "kadzisz" ;-) a ja wolę konstryktywną krytykę i nie zachwycam się tym co napisze bo zawsze coś można było lepiej napisać :-).

  • Cytuj Zgłoś nadużycie
    GREGINFO napisał(a): ... pisze. "Szukanie". Szukasz coś co odeszło, czego nie ma. Co przeszło. Przeszło obok Ciebie niewinnie. Choć miało być pięknie, rodzinnie. Substytutu szukasz teraz. Zawiedziesz się nieraz. Bo nic i nikt Twego ideału nie zastąpi. A w zastępstwo nieraz zwątpi.

    Chcesz ostrzejszej krytyki? Proszę. Nie szukamy "coś" a "czegoś". Należałoby poprawić. :-)
    Nie kadzę, nie kadzę. Jak coś mi się podoba, to tak opiniuję. A jak nie, to nie. Każdy ma swój gust. A o gustach się nie dyskutuje. Co najwyżej można się" pod nosem "uśmiać ;-).

  • ~Anonim napisał(a): Nie kadzę, nie kadzę. Jak coś mi się podoba, to tak opiniuję.

    Dzięki ale chyba domyślam się kim jesteś ;-).

  • ... pisze.

    "Upadki".

    Upadasz i wstajesz. Życiu nowe barwy dodajesz. Bo widzisz nagle co nie widziałeś. Zanim upadłeś a widzisz gdy wstałeś.

  • Cytuj Zgłoś nadużycie

    Chodzę po cmentarzu swojego serca -kilka mogił bez pamięci-przystaję na chwilę, a tam w kąciku pod wierzbą leży świeży wieniec. Lubię rozmawiać z białym krzyżem to on dał nadzieję bo to co umiera nie zmartwychwstaje.

  • ~anonim napisał(a): Chodzę po cmentarzu swojego serca -kilka mogił bez pamięci-przystaję na chwilę, a tam w kąciku pod wierzbą leży świeży wieniec. Lubię rozmawiać z białym krzyżem to on dał nadzieję bo to co umiera nie zmartwychwstaje.

    cmentarz swego serca - ciekawa metafora -lubie to w poezji.

  • Wiersz księżycowy.

    W księżycowy wniknąć chłód,
    Wejść w to piękno na wskroś złote,
    W niezawiły śmierci cud.
    I w zawiłą bez tęsknotę!

    Był tam niegdyś czar i śmiech,
    Tłumy bogów w snów obłędzie -.
    Było dwóch i było trzech -.
    Lecz żadnego już nie będzie!

    Został po nich - rozpęd wzwyż,
    I ta oddal bez przyczyny,
    I ten złoty nadmiar cisz -.
    I te srebrne szumowiny...

    Tam bym spotkać ciebie chciał!
    Tam się przyjrzeć twemu licu!
    Właśnie dwojga naszych ciał.
    Brak mi teraz na księżycu!

    Noc oddycha naszą krwią,
    Krew podziemną płynie miedzą...
    Nasze ciała teraz śpią -.
    Nasze ciała nic nie wiedzą... Bolesław Leśmian.

  • GREGINFO napisał(a): Dzięki za wpis :-) Kim jesteś? Często "kadzisz" ;-) a ja wolę konstryktywną krytykę i nie zachwycam się tym co napisze bo zawsze coś można było lepiej napisać :-).

    I chwała Ci za to,że tak wolisz! Lubisz tworzyc? poczytaj trochę o sylabach, rymie wierszy,o zgłoskach ! Próbujesz rymować - fajnie,ale jaki rodzaj wiersza chciałbyś pisać? toniczne, sylabotoniczne>? białe raczej nie bo próbujesz coś z rymami i stosujeszi nterpunkcje. Nie wszystko co się pisze można nazwać wierszem ! Poczytaj o wierszach, budowie ..możliwe,że masz talent w tym kierunku - poszukaj go ,dużo czytaj ,czytaj ,czytaj

  • kalla napisał(a): I chwała Ci za to, że tak wolisz! Lubisz tworzyc? Poczytaj trochę o sylabach, rymie wierszy, o zgłoskach! Próbujesz rymować - fajnie, ale jaki rodzaj wiersza chciałbyś pisać? Toniczne, sylabotoniczne>? Białe raczej nie bo próbujesz coś z rymami i stosujeszi nterpunkcje. Nie wszystko co się pisze można nazwać wierszem! Poczytaj o wierszach, budowie. Możliwe, że masz talent w tym kierunku - poszukaj go, dużo czytaj, czytaj, czytaj.

    Trzeba było napisac na priv a nie na forum Pani Kallo.
    2012-04-08, 20:10Jeżeli ma Pani tak duże doświadczenie w tym temacie to proszę pisać na priv bo nie wie czy sprawy techniczne interesują wszystkich.

  • Dzięki za wpis :-) Kim jesteś? Często "kadzisz" ;-) a ja wolę konstryktywną krytykę i nie zachwycam się tym co napisze bo zawsze coś można było lepiej napisać :-).

    Nieprawda! wolisz 'kadzenie'' o konstruktywnej krytyce niewiele wiesz czemu wyraz dałeś w poście powyżej.Poza tym to wątek o poezji.
    2012-04-08, 20:25Marie von Ebner-Eschenbach — Aforyzmy Eschenbach
    Mądra kobieta ma miliony naturalnych wrogów: wszystkich głupich mężczyzn.
    2012-04-08, 20:26Marie von Ebner-Eschenbach —
    Co ludzi najchętniej nazywają głupotą? Mądrość, której nie rozumieją.