W cieniu zarazy. Dżuma na Śląsku

Bardzo ciekawe. A co z dżumą w Bolesławcu?

Epidemia dżumy też miała miejsce w Bunzlau, w 1623 r., żona pewnego żołnierza stała się jej źródłem, a że w tamtych czasach nie było skutecznego lekarstwa i z higieną wiele osób było na bakier, to miasto mocno się wyludniło, jedni zmarli, a pozostali uciekli. To jednak osobna historia, na którą przyjdzie czas.

P.S.

Na rynku w Lubaniu czasy pomoru upamiętnia na połuniowej stronie rynku renesansowy portal z napisem "heute roth morgen tot " co po polsku: "dzisiaj czerwony (siny), jutro nieżywy ". Miało to w 16 wieku przypominać mieszczanom na wieki owo zagrożenie dla życia.

Ciekawe :)

Cytat "heute roth morgen tot" znaczy raczej "dzisiaj czerwony (stary synonim zdrowia, różowe zdrowe ciało) a jutro martwy (z nienacka)". Pasuje do tamtych czasów gdy czarna śmierć pustoszyła ludzkie osiedla. Tak jak by ówczesny magistrat Lubania, widokowo uzasadniał swoje surowe przepisy meldowania dżumy.

Brak współpracy ze strony mieszkańców, czyli nie zgłaszanie nowych przypadków był surowo karany. Karami cielesnymi i konfiskatą majątku. Jednak w Lubaniu to i tak się na nic nie zdało. Dopiero w XIX w. powstały przytułki dla ubogich, w których leczono bezdomnych, dawano im jedzenie i kąt do spania, a wszelkie przypadki jakichkolwiek chorób zakaźnych od razu wyłapywano i izolowano chorego.