Rozmowy wierszowane / wznowienie /

Ladyen szukac nie musi. Niech mnie Kiepska nie kusi. Hehehe. Milego bardzo wieczora. Bo to juz taka pora.

Do szkoły dzisiaj zabrzmiały dzwonki. W myślach też trzeba zrobić porządki.

Płacze Jasiu, stęka Ola, Uśmiechnięta, tylko gęba dyrektora. Znów do szkoły chodzić trzeba, Znowu w głowach trza pogrzebać. Lecz co znaleźć, gdy nic nie ma? Pustka, dziura, mam dylemat :/.

Gęba dyra była by rada I uśmiechnięta bez końca. Gdyby miał tyłek wciąż wystawiony. Do nadmorskiego słońca.

"Opowiem wam, co mi się dawniej przywidziało: Może we śnie - bo kiedy sen uwięzi ciało, Duch wolny może obiec rozległą krainę I długie pasmo życia w jedną zwić godzinę. Zdało mi się, żem widział młodych ludzi dwoje. Chłopca i dziewkę; stali na wzgórku oboje, A wzgórek był zielony, pochyłej urody, Niby jaki przylądek; tylko zamiast wody, Wkoło żywy krajobraz i powiewna fala Kłosów i sianożęci, i gdzieniegdzie z dala Porozrzucane chaty; nad nimi dym bury Ulotne snuł kolumny. Sam wierzchołek góry Zdobiły zasadzone drzew i kwiatów wieńce; Nie przypadek je sadził, lecz umyślne ręce. Chłopiec i dziewka patrzą - ta na okolice Piękne jak ona sama, a ten na dziewicę. W nim rozwija się młodość, w niej piękność rozkwita, W obojgu młodość, ale młodość rozmaita. - Jak wśród niebios jaśnieje wdzięczna twarz księżyca, Tak wpośród lat niewieścich jaśniała dziewica. Chłopiec był laty młodszy, lecz starsze nad lata Serce jego; wzrok jego w całym kręgu świata Jedyne tylko widział swej kochanki lice, I widział ją przed sobą, w niej utkwił źrenice I nie mógł ich oderwać; nie było w nim ducha, Ona była mu duchem; głosu jej drżąc słucha, Ona była mu głosem; on swych oczu nie ma, Ona była mu okiem: bo ścigał oczyma Jej spojrzenia, i wszystkie oglądał przedmioty W świetle od niej odbitym; on nie ma istoty, Nie ma życia: w nią przelał całe życie swoje, W niej, jako w oceanie, wszystkie myśli zdroje Pogrążył; za jej słówkiem, za ręki dotknieniem Krew w nim ścina się lodem albo wre płomieniem. Twarz jego na przemiany goreje i bladnie, Serce boli i bólów przyczyny nie zgadnie. Lecz ona słodkich jego cierpień nie podziela, Wzdycha, lecz nie do niego, - ma w nim przyjaciel?, Ma brata, i nic więcej! - On przestawał na tem. Że ją zwał przyjaciółką, że go zwała bratem; Teraz nie chce przestawać. Skądże ta różnica? Czas rozwiązał zagadkę - kochała dziewica, I kochała innego; i właśnie w tej chwili, Gdy oboje na górze stali i patrzyli, Ona wzrokiem kochanka dalekiego nęci, Żeby leciał tak bystro, jak lecą jej chęci."

Kiedy byłam całkiem mała, To do szkoły zasuwałam. Droga była strasznie długa, A po drodze jedna nuda. Wiec broiło się czasami, Z kamieniami i procami. W szkole tez rozrywki zero, Znowu nudy jak cholera. Więc na nudę trza lekarstwa, Już pineska w krzesło wrasta. Ale cóż to, nic nie działa? Gruby zadek jest u pana :(.

Hej Marischko sprawa prosta Gdy u pana pupa tłusta Gumka a w niej igła wbita Na grubasa znakomita. Ale co się działo potem Latał prawie samolotem Włosy sobie chciał wyrywać. I policję zaczął wzywać. Dalej szkoda opowiadać Pogotowie wzięło dziada A że dobry nie był wcale Nie płynęły za nim żale.

Lecz się rzecz okrutna stała, Wnet powrócił, łysa pała. Sprawdzianami nam zagroził, Z sobą wskaźnik wszędzie nosił. I nie siadał więcej wcale, Chyba, że w konfesjonale. Bo zamknięte miał siedzenie, Po tym, jak go kuło w przyrodzenie. A co gorsze po tej opcji, Zaczął śpiewać niczym Pavarotti. Aż się dyrektora suczka zlękła, I cholera gdzieś uciekła. Cała szkoła miła farta, Bo na lekcjach jej szukała.

Spadają na psy te niby wierszyki z błedami.

Be wierszyki, be polemiki Na psy lecą, błędami świecą Posłuchaj zatem lepiej muzyki. Niech oni dalej rymówki klecą. Nie są to przecie strofy beblane. Jeno Rozmowy Wierszowane.

Trza jak pisze Marischka to kuło wierszowe pa.

Rozmowa kontrolowana Najmądrzejsza z tego grana. (Powinno być "grona", ale rym by zdechł. ).

Judyta w dwa słowie Mód na serce Rzuciła rozmowie.

Nie jestem wredna, Gdy kompania przednia.

Zrób coś, abym rozebrać się mogła jeszcze bardziej. Ostatni listek wstydu już dawno odrzuciłam. I najcieńsze wspomnienie sukienki także zmyłam. I choć kogoś nagiego bardziej ode mnie nagiej. Na pewno mieć nie mogłeś, zrób coś, bym uwierzyła... Zrób coś, abym otworzyć się mogła jeszcze bardziej. Już w ostatni por skóry tak dawno mi wniknąłeś. Ze nie wierzę, iż kiedyś jeszcze nie być tam mogłeś. I choć nie wierzę by mógł być ktoś bardziej otwarty. Dla ciebie niż ja jestem, zrób coś, otwórz mnie, rozbierz...2010-09-06, 15:45*Tango*"Ciarką po plecach Suną czerwone szpilki Po parkiecie jedwabiu Krokiem w rytm serca. Jak tańczyć by nie spuścić z ust powietrza? By oddechu nie odebrać? W horyzoncie myśli lekkich Linie bioder w tangu giną, opuszki palców czterech dłoni rozczesują najeżoną niecierpliwość. Aż do świtu, póki z niebios nie skradną Księżyca, Trwają ustne dryfy w lampce miłosnego wina, Serce drży a dusza tańczy w szpilkach Na jedwabnym parkiecie z prześcieradeł..."