Poczucie własnej wartości

Zaniżone poczucie własnej wartości zwykle współtowarzyszy z brakiem pewności siebie, zawstydzeniem, smutkiem, dokonywaniem niekorzystnych decyzji, lekiem czy co ktoś sobie pomyśli. Jak myślicie, jak można podnieść poczucie własnej wartości?

Samemu raczej nie można. Ten kto doprowadził nas do takiego stanu powinien też naprawić to. Ja czuję się ZEREM.

Polecam modlitwę do Boga i Matki Bożej! Naprawdę nie żartuję!

~Anonim napisał(a): Samemu raczej nie można. Ten kto doprowadził nas do takiego stanu powinien też naprawić to.[/blockquote]
Nie zawsze jest taka możliwość...
Z resztą co tu gadać. ;/ ciężko jest odbudować wiarę w siebie... zwłaszcza gdy raz się ja udało odbudować a potem coś niespodziewanego znowu ją zachwiało/wstrząsnęło w ostateczności zburzyło do pierwotnego poziomu czyli zerowego...
Do tego potrzeba przy sobie przyjaciół nie każdy takich ma blisko siebie a czasem może odrobiony szczęścia w życiu bo życie może się odmienić w jednej chwili tak jak w jednej chwili runęło...
Tak jak nie lubię tematów zakładanych bądź też tych w których aktywnie uczestniczy roko28 (bez urazy oczywiście ;) tak ten no wręcz krzyczy do mnie... ! Daj o sobie znać...
n1cram napisał(a): Polecam modlitwę do Boga i Matki Bożej! Naprawdę nie żartuję!

Traktuje Twoja wypowiedź jak najbardziej poważnie ale nigdy nie jestem w stanie pojąć jak Bóg może wpłynąć na wiarę w siebie... do mnie raczej przemawiają fakty nie "zapewnienie" wsparcia ze strony Boga...

roko28 napisał(a): Zaniżone poczucie własnej wartości zwykle współtowarzyszy z brakiem pewności siebie, zawstydzeniem, smutkiem, dokonywaniem niekorzystnych decyzji, lekiem czy co ktoś sobie pomyśli. Jak myślicie, jak można podnieść poczucie własnej wartości?[/blockquote]
Wystarczy zostac Dzieckiem Bozym i powierzyc zycie Chrystusowi. Co ciekawe, pomaga poczucie ze jest sie winnym piekla (SPRAWIEDLIWIE! ) ale jest ktos kto Z LASKI I MILOSCI chce dac nam przebaczenie, jesli go pragniemy i chcemy zmiany naszego zycia. Gdy nalezymy do Pana Jezusa wiemy ze jestesmy slabi i zepsuci, a raczej wiemy ze tacy bylismy - bo w Nim jestesmy nowymi stworzeniami i Tylko On daje ma sile, wiare, radosc, milosc, madrosc, zabiera smutek, strach i niepewnosc. Zachecam do lektury witryny www.jezus.pl i oczywiscie Ewangelii... :).
2012-03-30, 02:01
niepasujetu napisał(a):
Traktuje Twoja wypowiedź jak najbardziej poważnie ale nigdy nie jestem w stanie pojąć jak Bóg może wpłynąć na wiarę w siebie... do mnie raczej przemawiają fakty nie "zapewnienie" wsparcia ze strony Boga...[/blockquote]
Oj moze... Ja polecam jednak nieco inna modlitwe - do Pana Jezusa Chrystusa ze SZCZERYM zawolaniem do Niego. Bog zawsze odpowie czlowiekowi, jesli ten szczerze GO szuka. Nie musimy go zreszta szukac - wszystkie drogowskazy zawarte sa w Ewangelii. Musimy tylko powierzyc swoje zycie Pan Jezusowi i otrzymac cos w rodzaju nowego zycia - zycia w pojednaniu z zywym Bogiem.
2012-03-30, 02:26[blockquote]~Anonim napisał(a): Samemu raczej nie można. Ten kto doprowadził nas do takiego stanu powinien też naprawić to. Ja czuję się ZEREM.

Moze wiec to juz czas dowiedziec sie, co Bog mysli o Tobie? :).

Trzeba uwierzyć w siebie w swoje mozliwości nie pozwolić innym na wmówienie że jest się gorszym.

Czasem takie przeświadczenie siedzi/sięga bardzo głęboko może być zakorzenione nawet w dzieciństwie... choć czuje czasem "przysłowiową" moc to podświadomie coś mnie hamuje w działaniu mówiąc mi że to nie dla ciebie jest ten sukces to nie jesteś tego wart... ech jak to wykorzenić... przez jakiś czas zakopałem to puściłem w zapomnienie a to wyrosło gdzieś obok z pod ziemi i dalej utrudnia funkcjonowanie...

Najgorsze jest to, że takie osoby nie mają za bardzo z kim pogadać czesto bywają samotne, czują się prześladowane co nie jest prawdą. Myślę że trzeba uwierzyć w siebie, nie oglądać się na innych, jeśli komuś coś nie pasuje to jego problem, chodzić z głową zadartą wysoko do góry i cieszyć się tym, że się jest innym i szukać podobnych do siebie.

niepasujetu napisał(a): Czasem takie przeświadczenie siedzi/sięga bardzo głęboko może być zakorzenione nawet w dzieciństwie... choć czuje czasem "przysłowiową" moc to podświadomie coś mnie hamuje w działaniu mówiąc mi że to nie dla ciebie jest ten sukces to nie jesteś tego wart... ech jak to wykorzenić... przez jakiś czas zakopałem to puściłem w zapomnienie a to wyrosło gdzieś obok z pod ziemi i dalej utrudnia funkcjonowanie...

Trzeba uwierzyć w siebie!

Ot tak to się nie stanie... brak pozytywnych bodźców...

Takim podejściem do życia, sami się dołujecie... Na pewno każdy z was jest wartościowy, potrafiący coś zrobic, czasem komuś pomódz, czy doradzic...
Ale tu ostatnio smutno, ;). Wiosnę mamy, to tylko się cieszyc: -).

~~a~ia napisał(a): Takim podejściem do życia, sami się dołujecie... (... ).

Tez mi nowina... a rozwiązania brak...

Sama zrobiłam plan dla siebie, pomogło :) ego wam życzę.

Proponuję zamknąć temat, jest mdlący i nudny. Psychoterapia ma sens u specjalisty.

Jak Cię mdli to idź walnij pawia do łazienki ;).