Rozmowy wierszowane

dla niej...wyłapuję te chwilejak lep tulę się do radościzbieram skrawki z przeszłościróże z płatków oberwanepocałunki w myślach malowanew niebie się spotkamyna spacerze dusz naszych...

Powiew nowego się czuje zrazu. Gdy "Szept" tu wierszuje. Na niebyt nie będą skazane Rozmowy wierszowane. Oby nam tylko w nagłej potrzebie Szept nie szukał miejsca w niebie Lepiej niech tuli się do radości Niż trupie mają bieleć kości.

http://www.istotneinformacje.pl/boleslawiecorg,forum10908.php#p136053 Tutaj dusze rozszeptane Tu są strony wierszowane.

Kiedy wena chen przepadła Może cisza gdzieś ją zjadła Może temat nie nastraja Chyba trzeba zrobić jaja Bo gdzie śmiechu co niemiara. Pisze młoda pisze stara :P.

"Czemuś mi, Panie, zabrał tamtych ust kochanie I dałeś usta inne, pełne żądzy, za nie? Czemu, jako ptak skrzydłem, serce bije trwogą I znaleźć usta w ustach kochanie nie mogą? I oczy, które winny być zwierciadłem grzechu, W źrenicach moich topisz i w moim oddechu, I jak ogniem przepalasz nimi duszy strunę, Gdy po niej, tonąc w oczach, oczami przesunę. Ty, któryś z serca mego czynił lutnię drżącą, Z dźwięków zbudowała kościół z miłością gorącą, Zabierz z tej lutni strunę, która drży nad wszystkie, I oczy oczom oddaj, usta ustom czyste. "

Miłość twa ustami wyszeptana Natrętną żądzą została zdeptana Do absurdu rosnące pragnienie Broni się samo przed zniewoleniem. Coś co nawet Szeptowi nie przystoi Mimo że tak lutnię słuchem zdatnie stroi By zagrała muzykę miłości gorącą Jednak nie w kościele - kadzidłem pachnącym.

"Potrzeba mi pokoju Twoich rąk wyciągniętych (Jestem jak trzepocący motyl na srebrne igły wpięty). Niech mnie Twoja złocistość uśmiechem wypogodzi (Słowa takie stargane, a myśmy tacy młodzi). Potrzeba mi modlitwy, ust Twych szelestu, Dobroci i martwoty wszelakich gestów. Potrzeba Twej jasnoty; już nie miłości, Co ciszę mą rozdarła ostrzem stalowych gwoździ."

No. To Jest To.

;-(

Miłość jest jak drzewo Małpy po nim łażą. Robią na nim ptaki Robale się płożą Miłość jak zapałka. Wybucha płomieniem wielce. Potem równomiernie pali się Następnie? / o nie nie gaśnie / najpierw parzy w palce.

"Skoczył w morze ciemne i mordercze. Ześliznął się po taflach cienia. Miał ciężkie serce. Nie musiał przywiązywać kamienia. Z głębi wody ukłonił się światu. Minął sepię, piękną i szkaradną. I spoczął na dnie wśród kwiatów. Z takim sercem idzie się na dno...":-(((((((((((((((((((((((((

Na dnie morskim wśród kwiecia? Może się przydarzyć czasem Tam teraz więcej śmiecia Niż w Bolcu pod lasem.

Szepcie -wiatru, masz ode mnie na pocieszenie :)
Skrzydła otulą wątłe twe ciało Czule osłonią od mocy mroku. Myśl będzie drogą i nią pozostanie By błądzić w życia rwącym potoku. Dłonie tak mocne i czułe takie. Przyciągną blisko ku sercu twemu. Morską przygodę nasze wyzwanie By jej nie stracić i strzec od gromu.

No.

;-(