Ciekawy i pasjonujący portret zimowego wiaduktu w Bolesławcu przygotował dziennikarz Andrzej Stefańczyk. W 2021 roku serwis onet.pl przygotował ranking najpiękniejszych mostów w Polsce. Bolesławiecki wiadukt uplasował się na ósmej pozycji
Opis bolesławieckiego wiaduktu przygotował dla nas pasjonat historii i regionalista Paweł Skiersienis.
W czasach, gdy budowa kolei stawała się kluczowym elementem rozwoju, przeprawa nad rzeką Bóbr była jednym z istotnych wyzwań na drodze do połączenia Berlina z Wrocławiem. To właśnie Dolnośląskie Towarzystwo Kolejowe, które rozpoczęło prace w 1843 roku, miało za zadanie zrealizować tę ambicję. Na czoło projektu wysunął się Fryderyk Engelhardt Gansel, znany architekt z Bolesławca.
Gansel, chcąc zabezpieczyć inwestycję, musiał wpłacić 8 000 talarów. Zdecydował się więc na zaciągnięcie kredytu, zastawiając swój dom.
Budowę wiaduktu rozpoczęto 17 maja 1844 roku. 5 lipca 1846 r. przeprowadzono już pierwszą jazdę próbną, a 17 września 1846 roku obiekt został uroczyście otwarty przez króla Prus Fryderyka Wilhelma IV, który przybył do Bolesławca wraz z małżonką.
Budowa linii kolejowej w XIX wieku miała wielki wpływ na społeczeństwo i gospodarkę regionu. Przy bolesławieckim wiadukcie pracowało 600 robotników. Przy samej budowie rusztowania zaangażowano 100 osób, a koszt drewnianej konstrukcji umożliwiającej prace budowlane wyniósł 60 000 talarów.
Obok stacji kolejowej powstała poczta, co nie tylko usprawniło doręczanie przesyłek, ale także pokazało, jak ważne było to miejsce jako centrum komunikacji. Dzięki Kolei Doliny Bobru małe miejscowości takie jak Bolesławiec czy Jelenia Góra mogły zyskać nowe możliwości przez połączenie z Wrocławiem i Berlinem. W ciągu kilku lat miasta zyskały na znaczeniu, a ich mieszkańcy zaczęli korzystać z dobrodziejstw szybszego transportu.
Najciekawsze w całym tym przedsięwzięciu są statystyki, które potwierdzają, jak dużą inwestycją była budowa przeprawy na rzece Bóbr.
Wybudowany wiadukt mierzy 26 metrów wysokości, 490 długości i 8 metrów szerokości. Z 35 łuków, 7 najszerszych znajduje się nad lustrem Bobru, mierzą one 15 metrów szerokości. 20 środkowych ma rozpiętość 11,3 metra, a 8 skrajnych 5,65.
Obiekt posiada filary o grubości 3,75 metra oraz mniejsze – od 3,15 do 2,5 metra. Materiał budowlany pozyskano z kamieniołomu w Dobrej. Łącznie zużyto 33 400 m³ kamienia [na podstawie A. Bober, Czas Bolesławiecki, nr 2/1.10.1998].
Za doskonałą realizację budowy wiaduktu architekt Gansel otrzymał od Fryderyka Wilhelma IV Order Czerwonego Orła. Jedno z najważniejszych pruskich odznaczeń, drugie w hierarchii, zaraz po Orderze Czarnego Orła.
Udana bolesławiecka inwestycja kosztowała w sumie 400 000 talarów. Można ją podziwiać po dziś dzień jako wspaniały obiekt inżynieryjny.