Dlaczego Biblia jest arcydziełem literac…

Biblia to literackie arcydzieło wzorcowe. Jedna spójna całość wielogatunkowa,wieloaspektowa i wielowątkowa.Prawo etyczno-moralne ponadczasowe, uniwersalne i doskonałe. Rzeczywiste i rzetelne fakty historyczne i archeologiczne, których końcem i początkiem jest Jezus Chrystos, czyli z greki Zbawiciel. Bez komentarza, niezwykle obiektywna, bo konkluzja zależy od głębokiej przenikliwości czytelnika. Biblijnych synonimów, symboli, alegorii etc. Użytych do przeniknięcia systemu duchowo-informacyjnego.

Trochę Historii: Autorstwo Biblii jest w dużym stopniu anonimowe, choć legendy i tradycje przypisują część Biblii hebrajskiej Mojżeszowi, a Nowy Testament był prawdopodobnie pisany przez apostołów i ich uczniów, co sugerują nie tylko tytuły poszczególnych tekstów. Początek spisywania ksiąg Starego Testamentu miał miejsce prawdopodobnie na dworach królewskich Judy i Izraela w IX i VIII w. p.n.e., gdy rozwinęło się pismo. Szczególnie wiele pracy wykonano w tej dziedzinie w VII w. p.n.e., przed zburzeniem Jerozolimy. Między 1452 a 1455 rokiem Jan Gutenberg wydał pierwsze egzemplarze Biblii, książki drukowanej przy użyciu ruchomej czcionki. Sekrety metody Gutenberga szybko przedostały się poza jego pracownię, głównie przez to, że moguncki wynalazca często zmieniał pomocników i nie zawsze mógł wypłacać im pensje. Wiadomo, że Ewangelie kanoniczne nie przypisują sobie same żadnego konkretnego autorstwa. W starożytności było to zupełnie normalną praktyką wśród twórców dzieł literackich i historycznych. Nikt nie czynił z tego problemu ponieważ było wiadomo z innych źródeł kto jest autorem danego dzieła. To samo tyczy się Ewangelii. W średniowieczu prawdziwą przeszkodą uniemożliwiającą świeckim zapoznanie się z Biblią był wysoki poziom analfabetyzmu i bardzo wysoki koszt książek. Ze względów praktycznych i ekonomicznych wielu wiernych wolało mieć na nocnych stolikach zbiory tekstów biblijnych, które zawierały tylko niewielką część Pisma Świętego (popularnością cieszyły się zbiory zawierające tylko Pięcioksiąg, same Ewangelie lub księgi mądrościowe). Ale jeśli świecki miał pragnienie i środki finansowe, aby mieć kompletną Biblię, nie podlegał żadnemu zakazowi. I "kwiatek do kożucha"...W Kościele katolickim było zupełnie odwrotnie. Jak już jest wiadomo – opowiedział się za surowym i rygorystycznie egzekwowanym zakazem indywidualnego studiów Pisma. W 1758 roku, z woli papieża Benedykta XIV, zakazano czytania Biblii w językach narodowych.
Zakaz ten niedługo zniesiono i w 1776 r., wydrukowano nowe tłumaczenie Biblii na język włoski: w tym przypadku zredagował je biskup Florencji Antonio Martini. Pozdrawiam :)