Kaczmarski na jazzowo

Kawałek dający wyobrażenie o tym koncercie. Moim zdaniem, świetna sprawa.

Grażyno! Lubię poezję akceptuję jazz, ale naprawdę jej (marysi) nie mogę... może sama muzyka lepiej by wypadła.

Profanacja.

Judyto, Trudno byłoby słuchać Kaczmarskiego, będąc ostrzeliwanym przez ZOMO :).

Martyrologia swoją drogą, ale robienie jazzowej pościelówy z pokoleniowej pieśni to po prostu żenada, proszę Pani.

Genialne! Sadowska to fenomen!

Dno, Sadowska nadaje się do tarcia chrzanu i krojenia cebuli, a nie do interpretacji Kaczmarskiego... kto wpadł na taki kretyński pomysł?2011-01-28, 00:54A do pani Grażyny... ze słowami "Obławy", nawet pałki ani gaz ZOMO nie były straszne... I to był klimat, a nie żałosne "jazz-owe" pirdolamento niedorobionej pieśniaczki...

Ciarki po plecach przechodziły, kiedy Kaczmarski z Gintrowskim śpiewali w starym teatrze w Bolesławcu. Był to rok 1979 i wtedy ZOMO chyba jeszcze nie istniało.

... dlaczego wszyscy ludzie mają zimne twarze? Dlaczego drążą w świetle ciemne korytarze? Dlaczego ciągle muszę biec nad samym skrajem? Dlaczego z mego głosu mało tak zostaje? Ech, były czasy... i nikt tego nie przebije...

Zawsze lepsze to niż "czipendejsi" ;-))).

Byc moze czasem, ale zeby zawsze?

Rozumiem, że piosenki Kaczmarskiego dla wielu to świętość i niech tak dla nich pozostanie. Patrzę na to inaczej. Każdy artysta, a był nim Kaczmarski, chciałby, by jego dzieło było natchnieniem dla innych. Zwyczajnie, by żyło. Utwory, których czystości interpretacyjnej tak Państwo bronią, zostały wykonane przez świetnych muzyków. Ich intencją było złożenie bardziej muzycznego, a mniej ideologicznego hołdu poecie i bardowi. I jeszcze jedno. Młodsze pokolenie nie odbiera piosenek Kaczmarskiego, jak Ci, którzy go słuchali w 1979. Dla jednych to profanacja. Dla mnie dobrze, że ten czas minął i się zabliźnia. Uważam, że koncert przez swój muzyczny poziom jest godny Jacka Kaczmarskiego. Pozdrawiam :).

Co chciał Kaczmarski jako artysta, może wiedzieć tylko ten, kto znał go osobiście i z kim dzielił się swymi spostrzeżeniami. Jednym podoba się zniekształcanie cudzych dzieł, innym nie. Stare grafiki też można pokolorować. Czy będą przez to ciekawsze, że będą zrozumiałe dla niektórych z młodszego pokolenia? Czy ich twórca byłby zadowolony?Nie mam nic przeciw temu, żeby przypominać dawne utwory, ale cenię młodych, którzy pokazują swoje dzieła. Twórców.

Dzisiejsze pokolenia to odtwórcy. Twórczość zabijana jest na bardzo wczesnym etapie, głównie w państwowych szkołach z socjalistycznym programem :-))).

Kto ma nam przypominac o tych nieżyjących artystach jak nie nowi i mlodzi, myślę że tamtych nikt nie zastapi i nie znajdzie sie osoba kóra sprosta wymaganiom słuchaczy, tamci to poprostu ikony tamtych burzliwych czasów. Nie podoba mi sie w wykonaniu Sadowskiej.