Moj tata, tatus

Co na ten temat macie do powiedzenia. Ja mam, że - szanuję go. Na razie tyle.

Pff. Nie chcę znać a na pewno go nie szanuję. Tyle.

Tak jak myslałem, że więcej macie do powiedzenia o matce. Czy naprawdę tak mało możecie powiedzieć o swoim tacie? Nie wierzę. Czyżby ojcowie w niczym nie dorównywali mamom? Co jest?

Matki kochają dzieci bezwarunkowo. Ojcowie wprost pszeciwnie.

O swoim zapomniałem. Tak jak on zapomniał kiedyś o mnie. Nie żyje. Nie odwiedzam jego grobu. Żyję tym co jest i wśród ludzi, których kocham.

No tak - synowie mniej kochają swoich ojców - jak na razie wypowiadają się faceci. A co na to córeczki tatusiów? Są takie tutaj gdzieś?

Mój pił, ale pomocą służył awantury też były. Nie żyję kilka miesiecy rak go zabił, chodzę na jego grób bardzo często.

Mój to był kawał... nie żyje i mało mnie to obchodzi nawet nie wiedziałam że zmarł na jego grób nie chodzę i nawet nie mam zamiaru, nie interesował się mną nigdy, mijaliśmy się na ulicy- przez całe życie nawet nie zainteresował się czy mam co jeść... dla mnie on nie istnieje - po śmierci tego typa miałam tylko sprawę w sądzie o jakiś pieprzony spadek po nim-na sprawe nawet nie poszłam - ten to nawet po śmierci musiał mnie nękać.

Te "wspomnienia" świadczą tylko o Was. I to nie najlepiej świadczą.

Mój tatuś był cudowny, kochany, ciepły, mądry... Ciężko pracował, aby niczego mi nie brakowało, a mimo to zawsze znalazł czas, by pójść ze mną na spacer, porozmawiać... Niestety odszedł pozostawiając ogromną pustkę, ale również wiele cudownych wspomnień... Brakuje mi Jego obecności i zawsze mądrych rad... Każdemu dziecku życzę takiego taty, jakiego miałam ja...

~Oko napisał(a): Te "wspomnienia" świadczą tylko o Was. I to nie najlepiej świadczą.

Te wspomnienia bardziej świadczą o takich tatusiach, a że niektórych bolą to ich problem.

Mój Tatuś, tak bardzo pragnę wypowiedzieć to słowo do Niego, łzy same napływają do oczu gdy słyszę na ulicy, tato, tatuś" i choć mineło tyle lat od kiedy nie ma go z nami i choć jestem już dorosłą osobą i mam własne dzieci, to Tata był jedną z najważniejszych osób w moim życiu, wiem że kochał mnie bezgranicznie miłością ojcowską, podawał zawsze dłoń kiedy jej potrzebowałam, był zawsze blisko mnie tuż obok, czuwał nademną i mam nadzieję, że wiedział że kocham Go najmocniej jak potrafię. A i teraz kiedy mam kłopty, kiedy jest mi źle, mówię do Taty i jest mi po prostu lżej.

~córeczka tatusia napisał(a): Mój tatuś był cudowny, kochany, ciepły, mądry...

Mój był też mądry. a za życia jeszcze ciepły:D.
Tak poważnie to ojca zastępował mi ojciec chrzestny, a potem ojczym.

Mój tato jest najbliższą mi osobą na świecie ( na równi z moją mamą) i nie potrafiłabym powiedzieć, że mama jest od niego ważniejsza. To dzięki niemu jestem, kim jestem. To on był, jest i zawsze będzie ostoją naszej całej rodziny, zawsze mogłam na niego liczyć, wypłakać się i ponarzekać na cały świat. Każdemu życzyłabym takiego tatusia :).

Mój przyjaciel na dobre i złe.