Uwaga na tego owada! Jest groźny dla człowieka, wydziela silną toksynę

Uwaga na tego owada! Jest groźny dla człowieka, wydziela silną toksynę
fot. ThiloKind / Wikimedia Commons Owady dorosłe można spotkać od kwietnia do czerwca.
istotne.pl las, nadleśnictwo

O oleicy krówce napisali na swojej stronie leśnicy z Nadleśnictwa Dojlidy.

Czemu ten owad jest tak groźny?

Iwona Jóźwicka:

  1. Oleica krówka to gatunek chrząszcza z rodziny majkowatych o ciemnogranatowym, niebieskoczarnym lub czarnym ubarwieniu ciała z metalicznym połyskiem.
  2. Występuje na terenie całego kraju, spotykana jest dość rzadko. Preferuje zbiorowiska traw na nasłonecznionych terenach, polanach, łąkach.
  3. Jest duża – długość ciała może wynosić nawet 35 mm. Owady dorosłe mają skrócone pokrywy skrzydłowe i duży, pękaty odwłok. Samice są znacznie większe od samców. U samca czułki są „złamane” – dzięki czemu łatwo odróżnić płcie.
  4. Owady dorosłe można spotkać od kwietnia do czerwca.
  5. Nazwa oleicy wywodzi się stąd, że podczas sytuacji stresowych owad wydziela oleistą żółtą ciecz, zawierającą silnie trującą związek chemiczny – kantarydynę (zaliczaną do grupy terpenów), jedną z najsilniejszych toksyn występujących w przyrodzie.
  6. Dawniej kantarydynę wykorzystywano w medycynie (pobudza zakończenia nerwowe i błony śluzowe układu moczowo-płciowego), jako afrodyzjak i do produkcji trucizny.
  7. Dawka śmiertelna dla człowieka wynosi około 0,03 g tej substancji. Chociaż pojedynczy owad nie potrafi wyprodukować aż takiej ilości kantarydyny, to jego „porcja”, może silnie podrażnić ludzką skórę, szczególnie gdy substancja dostanie się do nosa i oczu.
  8. Istnieją owady, np. ogniczek grzebykoczułki, który pozyskuje truciznę z martwych osobników oleicy po to, by samemu stać się toksycznym.
  9. Samica oleicy składa kilka tysięcy jaj (nawet do 10 tys.). Larwy oleicy krówki pasożytują na pszczołach z rodzaju pszczolinka i porobnica.
  10. Wylęgające się larwy gromadzą się na kwiatach i przyczepiają się do odwiedzających te kwiaty pszczół. Często przyczepiają się do „niewłaściwego” owada, przez co nie znajdują dogodnych warunków do rozwoju i giną.

I dodaje:

Larwy przyczepione do odnóży pszczół, dostają się do ich gniazd. Tam zjadają pszczele jaja, potem linieją i przekształcają się w pędrakowate larwy drugiego stadium. Z kolei te larwy odżywiają się pyłkiem i nektarem, który gromadzą w swoich gniazdach pszczołowate. Po powtórnym linieniu powstaje niby-poczwarka, z której wykształca się dopiero poczwarka właściwa, a następnie chrząszcz dorosły (imago). Ten złożony cykl rozwojowy nazywany jest hipermetamorfozą (nadprzeobrażenie).