Kościół rzymsko-katolicki w Bolesławcu w latach 1945-1995 parafia pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w 1984 roku

Kościół rzymsko-katolicki w Bolesławcu w latach 1945-1995 parafia pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w 1984 roku
fot. Głos Bolesławca Wpis archiwalny – Głos Bolesławca.
istotne.pl bolesławiec

W poprzednich numerach "Głosu Bolesławca", w cyklu artykułów poświęconych w/w parafii omówiono okres lat 1970-1983. Obecnie pragnę przedstawić ważniejsze wydarzenia roku 1984.Podobnie jak w innych rejonach Polski, także i w naszej wspólnocie przeżywano głęboko brutalne uprowadzenie i zamordowanie ks. Jerzego Popiełuszki. W kościele parafialnym przez szereg dni o godz. 18 odmawiano różaniec i modlono się o pokój w Ojczyźnie. Innym ważnym wydarzeniem były odwiedziny biskupa Tadeusza Rybaka, który dnia 5 lutego dokonał poświęcenia odremontowanej kaplicy w Bożejowicach i nowo wybudowanego kościoła w Łące. W tym miejscu należy dodać, iż w omawianym roku obok ks. dziekana Edwarda Bobera w parafii pracowali księża: Jan Czachor, Zdzisław Michalski i Władysław Stępniak. Zaś od czerwca dwóch ostatnich zastąpili księża: Tadeusz Kmieć i Piotr Krzywania. W apostolstwie Słowa Bożego wiele uwagi poświęcano katechezie. Nawet w okresie uciążliwej kolędy uczono religii do godz. 16. Młodzież gromadziła się wokół ks. Piotra na spotkaniach dyskusyjnych. Katechezy dla nowożeńców odbywano w niedziele o godz. 16. Na miejscu i filiach w Bożejowicach i Łące utworzono komitety katechetyczne. Obok księży naukę religii prowadziły także dwie siostry adoratorki. Innym elementem posługi Słowa były rekolekcje. Wielkopostne ćwiczenia duchowne odbywały się w dniach od 7 do 13 kwietnia, a prowadził je ks. Józef Gołębiowski. On też przewodniczył pod koniec roku rekolekcjom adwentowym. Duże wrażenie wywarły na parafianach słowa siostry zakonnej Joanny Śledzińskiej, która w dniu 7 sierpnia dzieliła się swoim doświadczeniem misyjnym związanym z 12-letnim okresem pracy w Kamerunie. Natomiast apostolstwo Słowa drukowanego znalazło oddźwięk w kolportarzu "L'Osservatore Romano" i "Nowego Życia".Sprawowanie sakramentów świętych to kolejna dziedzina działalności duszpasterskiej. Przed pierwszą spowiedzią i Komunią dzieci uczęszczających do klas drugich przeprowadzono sześć spotkań z ich rodzicami. Następnie dnia 13 maja, po żmudnych przygotowaniach, po raz pierwszy do Komunii przystąpiło 178 dzieci. Natomiast bierzmowanie przyjmowali głównie uczniowie klas ósmych. Stało się to dnia 18 czerwca kiedy kard. Henryk Gulbinowicz udzielił 124 osobom sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej. Również całą dziedzinę służby Bożej powinno się w tym miejscu omówić. Otóż w każdą środę odprawiano dwie nowenny do Maiki Bożej Nieustającej Pomocy: dla dzieci o godz. 17, a dla dorosłych o godz. 18. Dnia 2 marca miała miejsce całodzienna Adoracja Najświętszego Sakramentu w ramach adoracji wieczystej. W okresie Wielkiego Postu dużym powodzeniem cieszyła się Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale. Przed odpustem Maiki Bożej Nieustającej Pomocy urządzono triduum, a w uroczystości Sw. Krzysztofa dokonano poświęcenia pojazdów. W październiku dużą frekwencję miało nabożeństwo różańcowe. Dlatego dzieci zapraszano codziennie na godz. 17.15, a dorosłych na godz. 18. Również uroczystość Wszystkich Świętych i procesja na Cmentarz Komunalny odbiły się szerokim echem wśród wiernych. W okresie adwentowym odprawiono roraty, a na zakończenie roku nabożeństwo z wystawieniem Najświętszego Sakramentu. W tych licznych i różnych formach działalności liturgicznej niepoślednie miejsce miały: chór i orkiestra.Na odrębne omówienie zasługuje działalność pielgrzymkowa. W dniu 5 sierpnia odbyło się w kościele parafialnym pożegnanie trzydziestu pielgrzymów idących w dniach od 6 do 15. VIII z Wrocławia do Częstochowy. W dniu 5 września 48 dziewcząt i chłopców w pielgrzymce autokarowej udało się do Wambierzyc. Natomiast dnia 13 października młodzież pielgrzymowała z Wrocławia do Trzebnicy. We wszystkich tych akcjach aktywny udział brał ksiądz Piotr Krzywania.W działalności charytatywnej dużą pomocą były dary żywnościowe otrzymywane ze Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Francji, Holandii i innych krajów zachodnich. Najczęściej nadsyłanymi produktami była mąka i masło. Rozdzielano je potrzebującym poprzez. Komitet Akcji Chrześcijańskiego Miłosierdzia, według następującego porządku: rodziny wielodzietne, emeryci i renciści, młode małżeństwa. Chorym prowiant zanoszono do domu.Wreszcie na zakończenie trzeba powiedzieć, że w 1984 roku przeprowadzono szereg prac renowacyjno-budowlanych. M. in. zmieniono wystrój i oświetlenie w prezbiterium kościoła parafialnego. W kwietniu, maju i czerwcu przed kościołem, przy wejściu na plebanię dokonano wykopu na ponad 3 metry, lokalizując tam piwnicę i pomieszczenia gospodarcze. Przy domu parafialnym wybudowano magazyny na materiały budowlane. Natomiast ilość sprzętu liturgicznego powiększono dzięki zakupieniu dwóch mosiężnych lamp wiecznych. Umieszczono je pod postumentami figur św. Piotra i Pawła. Ponadto dzięki ofiarności róży różańcowej ojców zakupiono sztandar z wizerunkiem NMP i Sw. Maksymiliana Kolbego.