Osiecznica historia gminy

Osiecznica historia gminy
fot. Głos Bolesławca Wpis archiwalny – Głos Bolesławca.
istotne.pl bolesławiec

Polacy bowiem zmuszali wrogów do oblegania ufortyfikowanych rejonów zmuszając wroga do rozpraszania się, a co za tym idzie, do osłabienia. Prowadzono przy tym walkę systemem tzw. wojny szarpanej, polegającej na utrzymaniu stałego kontaktu bojowego z wojskami nieprzyjaciela i likwidowaniu oddzielonych od głównych sił oddziałów. Umocnione, a jednocześnie ze względu na swoje naturalne położenie obszary terenu gminy Osiecznica sprzyjały właśnie takiej walce.
W okresie wojny polsko-niemieckiej w latach 1015-1018 teren gminy był obszarem,, przez który przechodziły zarówno wojska polskie, jak i niemieckie. W owym czasie prawic wszystkie osady w tej okolicy zostały spalone i zniszczone. Ludność miejscowa schroniła się w niedostępnych lasach.
W roku 1039 ziemie te spotkał kolejny kataklizm spowodowany najazdem na Śląsk księcia czeskiego Brzetysława, który wykorzystał osłabienie państwa polskiego w celu zagarnięcia Śląska. Ponieważ ludność zamieszkała te tereny nie była jeszcze związana zbyt ścisłymi więzami z centralnym ośrodkiem zarządzania w ówczenym państwie polskim, przyjęła nową władze bez zbytnich oporów.
Kasztelania bolesławiecka, a w tym także tereny dzisiejszej gminy Osiecznica wróciły do Polski ponownie w roku 1050 po zaciętych walkach Kazimierza Odnowiciela z Brzetysiawem. I znowu ludność miejscowa ucierpiała na tej wojnie książąt.
W okresie ponownego rozkwitu państwa polskiego kasztelania bolesławiecka, a w tym także dwór obronny w Kliczkowie odgrywały niebagatelną rolę przed zakusami książąt czeskich i moznowładców niemieckich.
Za panowania księcia polskiego Bolesława Wysokiego część obszaru gminy, prawdopodobnie miejscowość Kliczków i Osieczów nadane zostały klasztorom, lecz następnie zostały wykupione przez komesa kasztelanii bolesławieckiej.
W wielu XII i XIII zaczął się zanik wolnych osad chłopskich na tym terenie, poszczególne osady przekazywane były rycerzom i klasztorom.
W początkach XIII wieku rozpoczęło się lokowanie wsi na prawie niemieckim. Taką właśnie lokację otrzymała w XIII wieku wieś Ławszowa. Niektóre kroniki podają nawet dokładną datę lokacji wsi Ławszowa zwanej po niemiecku Lorenzdorf lub też z łacińskiego Laurentii Villa na rok 1233.
W tym okresie wieś liczyła łącznie z osadnikami oraz chłopami poddanymi około 300 osób. Była to więc jedna z największych zbiorowości osadniczych w tym terenie i właściwie spełniała ona dla terenu rolę wioski handlowej. Już w 1376 roku zbudowano w Ławszowej kościół kilkakrotnie później palony i niszczony między innymi podczas wojen husyckich.
Równie wczesną lokacją jak Ławszowa może poszczycić się wieś Kliczków. Już w roku 1297 wzniesiono tu zamek, który stał się własnością księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I. Wokół zamku osiedliło się szereg rzemieślników przcujących na potrzeby zamku. Miejscowość wokół zamku na początku XIV wieku nosiła nazwę Kliczdorf (nazwa ta pochodzi przypuszczalnie z 1305 r.). W początkach wieku XV, a dokładnie w roku 1417 zanotowano drugą nazwę miejscowości – Kliczdorff. W Kliczkowie zbudowano kościół pół wieku szybciej, niż w Ławszowej, bo pierwsze wzmianki o nim pochodzą już z roku 1305. Kościół murowy ufundowany został w 1417 przypuszczalnie przez księżnę Anną, żonę Karola IV, która była w tym czasie właścicielką zamku kliczkowskiego. Po śmierci księżnej Anny zamek kliczkowski przeszedł w ręce rodów rycerskich.
Zamek w Kliczkowie był w owym czasie jednym ze znaczniejszych na terenie Śląska. Do rzadkości kliczkowskiego zamku należała biblioteka – był to w owym czasie jeden z największych zbiorów książek.
Trochę późniejszy akt lokacyjny posiada wieś Tomisław, chociaż początki tej osady sięgają początków XIV wieku. Thommendorf, Thomosdorf, Thomodorf – to niemieckie nazwy tej miejscowości.
Kościół w tej miejscowości zbudowany został w 1346 roku i należał do dekanatu lubańskiego, w nomenklaturze administracji kościelnej. Tomisław jako wieś na prawie niemieckim powstał ze scalenia dwu osad znajdujących się w pobliżu po lewej stronie Kwisy.
Równie odległą historię, co Ławszowa, Kliczków i Tomisław, ma wieś Osieczów, zwana po niemiecku Aschitzau. Powstała ona w XIII wieku, a pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1476 roku. W późniejszym okresie miejscowość kilkakrotnie zmieniała nazwę, nosząc kolejno nazwy: Aschitcaw, Assesaw i Aschieczan. Wieś ta podległa była kasztelanii bvolesławieckiej i była z nią bezpośrednio połączona drogą.